Reklamcıların reklamverene vermemesi gereken sözleri vermesinin bir tane önemli sebebi var: Elindeki mal yeterli değil veya yeterli olmadığını düşünüyor. Yeterli olsa onun sırtı dik olur ve istediği paradan reklam verir.

Bunun müsebbibi gazeteci de olabilir, gazetenin patronu da ve hatta matbaa da. Ama düzgün ekonomik şartlarda düzgün bir gazete kendi kurallarını kendi koyar. Kimse de onlara höt zöt yapamaz. Ama sizin daha gazete dergi çıkarırken sesiniz titriyorsa ona zaten yapacak bir şey yok.

İcazeten sözüm meclisten dışarı diyorum.

Reklamcı üzerinden gelen bir bülten dergiye haber olarak girdiğinde veya reklamcı üzerinden gelen bir davete yazı işleri katıldığında, firma tarafında oluşan düşünce “orada reklamcının düdüğü ötüyor” şeklinde oluyor. Gazetede çalıştığım dönemde bir basın toplantısında, ön sırada oturan iki reklamcı ile firma yetkilisi arasında geçen sohbete kulak misafiri olduğumda tüylerim diken diken oldu. “Bak gördün mü …. gazetesinin reklamcısı muhabirini getirememiş, biz getirdik bak. Senin muhabir nerde? Haa o mu. Tamam.”
Her ne kadar biz dergiciler de bu durumdan rahatsız olsak da; gazetelerin, bilhassa ekonomi servisinde çalışanların durumu daha hassas. Gazeteciyi, haberi, röportajı, köşe yazısını “reklamla satın alınabilir” şeklinde yorumlamalarını normal kılan pratikler bunlar…
“Bizim ürünümüz testte 1. olmamış, bizim ürünümüz editörün seçimi ödülü almamış, bizim ürünümüz bu sayıda çıkmamış” diye telefon açıp hesap soranlar var. Ve bilin bakalım bu cüret ve cesareti nereden alıyorlar dersiniz? Elbette reklam ilişkilerinden.
Bu durumun önüne geçmenin en önemli yöntemlerinden biri, reklamcı-yazı işleri ilişkisini belli alanlarda sınırlamaktan geçiyor. Düşünün, bir marka o sene reklam bütçesi ayıramadığı için reklamcının yazı işlerine “bu firmanın haberlerini kullanmayalım” demesi ne kadar saçma bir uygulama? “Bu firma bize reklam veriyor, onun haberlerini mutlaka kullanalım”dan farkı yok. İlan verip haber desteği isteyen firmanın, yarın ilan vermediğinde başına gelecek şeyin bu olacağını bilmesi gerekir. Her ikisini de tasvip etmiyorum ve bu oyuna katılmıyorum. Haber için yanıp tutuşan firmaların azıcık gayret edip PR yapması gerekiyor.
Reklam-haber ilişkisi PR’ın baş düşmanıdır. Bu durumu düzeltme konusunda en büyük görev de sanırım PR’cılara düşüyor.

Erdal Kaplanseren

Aslında yorumunuzu okuyalı epey oldu ama cevap vermeyi bir türlü becereedim. Yazdıklarınız için çok teşekkürler. Geçen araştırmayı çok iyi analiz etmişsiniz…

Bu sene de benzerlikler var. Benim ilgimi çeken en önemli konu hizmet verenle hizmeti alan arasındaki farklı algılamalar oldu. Umarım bu araştırma biz araştırmacılar için de son derece önemli olan iletişim sektörü için yararlı bir çalışma olmuştur.

Size de araştırma hakkında yaptığınız katkılarınızdan dolayı teşekkür ederim. Sevgiler,

Teveccüh göstermişsiniz. Teşekkür ederim. Naçizane önerim orta vadede bir ajansta çalışmanız. Böylelikle çok daha kısa bir süre içerisinde meseleki bilgiyi absorbe etmiş olursunuz. Bence siz ve sizin gibi “okulun ilk sınıfından meseleğe ilgi duyanlar” iletişim sektörünü ileriye taşıyacaktır.

Sevgi ve saygılarımla,
Can
can.dilek@gmail.com

Elle tutulamayan değerlerle itibarın büyük parçasının oluşuyor olması kanıtlanmış gerçektir. Dolayısıyla değerinizin buna paralel artması geçmişte de aynıydı şimdi de. Ama bizler işin hep somut kısımlarını görme kolaylığına alıştığımızdan işin hiç bu taraflarını irdelememiştik. Zordu çünkü görünmeyen, ilk etaptda farkedemeğimiz değerleri anlamaya çalışıp üzerinde kafa yormak.

İŞTE BU KİTAP, herkes için, hem kurumlar hem insanlar için o ZOR olan bu konuları somut görebilmeyi, korkunun temellerinin ne olduğunu kolaylıkla anlayabilmeyi hatta itibarınızı ve algınızı yönetebilmeniz için herşeyi en basit ve yalın dilde anlayabilmenizi sağlıyor.
“Hayat her alanı dahil, o kadar da zor değil. Sadece nasıl ve neleri yöneteceğinizi farkedin”
diyor.
Demekle de yetinmiyor. Yol haritasını da çiziyor önünüze..

Basındaki ve pek çok yerdeki yorumlarda “özellikle yöneticilerin okuması gereken kitap” diye geçiyor. Ben buna katılmıyorum. Bu KİTAP HERKESİN OKUMASI GEREKEN bir kitap.

İtibarı ve yönetmeyi öğrenmemdeki en önemli yol göstericilerimden biri olan Salim KADIBEŞEGİL’in bu kitabı bence herkesin başucunda tutması gereken bir kitap.

Elinize, düşüncelerinize ve yaşadığınız yıllara sağlık Salim Bey.

Çalışmalarınız için mesleğin içerisinde yer alan birisi olarak teşekkür ederim. Araştırmanın sonuçlarına baktım. Bir önceki gibi satır arasında önemli mesajlar bulunuyor.

Bir önceki araştırma ile ilgili bir yazı kaleme almıştım: http://www.prbu.com/pr-yorum/enine-boyuna-pr/

Bu sefer ise takip etmeyenler için Seth Godin’in blogunda yayınlanan bir yazıyı paylaşmak isterim.

Sanıyorum bu araştırmanın sonuçlarına dair manalı bir katkı sağlayacaktır: http://sethgodin.typepad.com/seths_blog/2009/03/the-difference-between-pr-and-publicity.html

Sevgilerimle,
Can

İlk baskılar hemen tükenmiş bile.

Şimdiden tebrik ediyorum. Yeni yayınlarınızı keyifle bekliyoruz.

Tekrar tebrikler hocam…

Bulent Yilmaz

Halkla ilişkilerde CPM matematiksel olarak doğru “mantık dahilinde kullanmamak” yanlıştır!